همه ی ما به خوبی میدانیم که مسجدالاقصی(قدس)اولین قبله ی ما مسلمانان است و زمانی پیغمبر ما به سمت این مکان مقدس نماز را برپا میداشت.

واما اکنون،بیش از شش دهه از آن ماجرای تلخ و یا بهتر باشه که بگم ماجرای شوم می گذرد.جنایتی که متجاوزان اسراییلی نه تنها در حق مردم بی گناه و مسلمان فلسطین،بلکه در حق تمام مسلمانان جهان انجام دادند.

چه گناهی دارد آن دختر بچه ای که باید شاهد سوراخ سوراخ شدن پدرش توسط گلوله های آن متجاوزی باشد که در خانه ی آنها را شکسته وبا گستاخی فراوان و با قساوت قلبی وصف نا پذیر قصد تجاوز به خانواده ی این مرد دارد و این پدر عاشق هم دختر خود را به پشتش پناه داده که مبادا حتی نگاه آن حرام زاده به چشمان گریان و البته زیبای دخترش بیفتد....

چه گناهی دارد آن پسر بچه ای که باید شاهد تجاوز این خوک صفتان به مادر عزیز تر از جانش باشد،ویا آن گوشه ی خانه سرباز مست و از خود بی خود،خواهر دلسوزش را با قنداق تفنگ در حد مرگ کتک بزند....

چه دلیل منطقی وجود دارد که کودکی که هنوز تمام فصل های سال را نیز تجربه نکرده،فریادهایش باید گوش فلک را کر کند و از درد به خود بپیچد....

هر چی که فکر میکنم واقعا نمیشه ستمی که توی این سرزمین مقدس بر این افراد بی گناه روا میشه رو در حد چندتا جمله ی کوتاه توصیف کنم.حتی به نظر من همین تصاویری هم که ما از رسانه ها شاهد آنها هستیم،به تنهایی بازگوی حوادثی که در آنجا اتفاق میفتد نیستند.اما ما خود باید به این سطح آگاهی و شعور برسیم که در فلسطین جنایتی در حال اتفاق افتادن است که تاریخ از گفتن آن شرم دارد و آسمان و زمین خجلند که شاهد این وقایع هستند.

(بیایید همه با هم در جمعه ی همین هفته به دور از هرگونه مسایل سیاسی و دینی و مذهبی وهمینطور تعصب خاصی مثل همیشه نسبت به این رژیم فاسد اعلام انزجار کنیم و تنها هدف ما از این راهپیمایی حمایت از کودکانی باشه که مظلومانه کشته میشن وریشه کن کردن ظلمی که در این سرزمین مقدس به نهایت خودش رسیده.)